1o Friendship Games Taekwondo (8/2/2015).

Συγχαρητήρια στην παιδική ομάδα του Συλλόγου μας που συμμετείχε στο 1^ο Friendship Games Taekwondo στην Πάτρα (8/2/2015). 

Η ιστορία της πυγμαχίας.

Η γνωστή μινωϊκή τοιχογραφία της Θήρας 
των πυγμάχων (1600 π.Χ.). 

Η αρχαία ελληνική πυγμαχία χρονολογείται στην απώτατη προϊστορία και ασκήθηκε σε μια ποικιλία κοινωνικών πλαισίων από διάφορες ελληνικές πόλεις -κράτη. Οι περισσότερες σωζόμενες πηγές για την αρχαία ελληνική πυγμαχία είναι αποσπασματικές ή θρυλικές, γεγονός που καθιστά δύσκολο να ανασυνθέσει κανείς τους κανόνες, τα έθιμα και την ιστορία γύρω από αυτή την αθλητική δραστηριότητα με μεγάλη λεπτομέρεια. Παρόλα αυτά, είναι σαφές ότι τα γάντια πυγμαχίας ήταν ένα σημαντικό μέρος της αρχαίας ελληνικής αθλητικής κουλτούρας σε όλη την πρώιμη κλασική περίοδο.

Υπάρχουν αρχαιολογικές και καλλιτεχνικές απόδειξεις της αρχαίας ελληνικής πυγμαχίας ήδη από τη Μινωική και Μυκηναϊκή εποχή. Ως προς τον ιδρυτή της πυγμαχίας διίστανται οι απόψεις μεταξύ του Απόλλωνα και του Θησέα. Ο Απόλλων είχε κατά τον Όμηρο (Ομήρου, Ιλιάς, Ψ, στ. 660 ) το προσωνύμιο πύκτης και εθεωρείτο ο προστάτης της πυγμαχίας. Ήταν αυτός με τον τρίποδά του γύριζε όλον τον πλανήτη και έτσι δεν αποκλείεται να δίδαξε την πυγμαχία στους υπόλοιπους κατοίκους του πλανήτη Γη. Λέγεται ότι ο Θησέας θέσπισε μια μορφή πυγμαχίας στην οποία δύο άνδρες έκατσαν πρόσωπο με πρόσωπο για να νικήσει ο ένας τον άλλο με τις γροθιές τους, έως ότου ένας από αυτούς σκοτώθηκε. Με τον καιρό, οι πυγμάχοι άρχισαν να παλεύουν, ενώ στέκονταν όρθιοι και φορώντας γάντια (με καρφιά) ενώ κάλυπτονταν με ιμάντες κάτω από τους αγκώνες, ειδεμή πυγμαχούσαν με γυμνά χέρια. Με τις ελληνικές εκστρατείες του Διονύσου και του Ηρακλέους σε Άπω Ανατολή αλλά και στην Αμερική (όπως μας επιβεβαιώνουν οι ιστορικοί Πλούταρχος και Νόννος) η πυγμαχία, μαζί με το παγκράτιο έγιναν γνωστά σε όλον τον κόσμο. 

Ο Απόλλων (αριστερά) και ο Θησέας (δεξιά) οι θρυλικοί ιδρυτές της πυγμαχίας. 

Σύμφωνα με την Ιλιάδα, οι Μυκηναίοι πολεμιστές, είχαν και την πυγμαχία στους αγώνες τους, τιμώντας τους πεσόντες. Η πυγμαχία ήταν μεταξύ των αγώνων που πραγματοποιήθηκε από τον Αχιλλέα προς τιμήν του σκοτωμένου φίλου του Πατρόκλου, προς το τέλος του Τρωικού πολέμου. Από το γεγονός αυτό οι αρχαίοι Έλληνες εισήγαγαν αργότερα την πυγμαχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 688 π.Χ. Οι συμμετέχοντες προπονούνταν σε σάκους τους κωρύκους. Φορούσαν δερμάτινα λουριά (τους ιμάντες) καλύπτοντας τα χέρια τους (αφήνοντας τα δάχτυλα ανοικτά), τους καρπούς, και μερικές φορές τον μαστό, για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τραυματισμούς. Δεν υπήρχε προστασία για το πρόσωπο ή το κεφάλι.

Η παλαιότερη γνωστή απεικόνιση της πυγμαχίας (στην Ασία) προέρχεται από ένα σουμεριακό ανάγλυφο από την 3^η   χιλιετία π.Χ. Οι μεταγενέστερες απεικονίσεις από τη 2^η χιλιετία π.Χ., βρέθηκαν σε ανάγλυφα των Ασσυρίων και Βαβυλωνίων (σημερινό Ιράκ), και των Χετταίων της Μικράς Ασίας. Από τα πρώτα στοιχεία για γροθιές με γάντια βρέθηκαν στην γνωστή τοιχογραφία της μινωικής Κρήτης (1500 - 900 π.Χ.), και στην Σαρδηνία, αν λάβουμε υπόψη τα αγάλματα των πυγμάχων στα όρη Πράμα (2000 - 1000 π.Χ.).

Αγγείο με πυγμάχο που δένει τους δερμάτινους
ιμάντες του (520 -500 π.Χ.). 

Η πυγμαχία κατέστη δημοφιλές άθλημα των θεατών στην αρχαία Ρώμη. Προκειμένου για τους μαχητές να προστατεύσουν τον εαυτό τους ενάντια στους αντιπάλους τους, τύλιγαν δερμάτινα λουριά γύρω από τις γροθιές τους. Τελικά χρησιμοποιήθηκε σκληρότερο δέρμα, ώστε οι ιμάντες να γίνουν επιθετικό όπλο. Οι Ρωμαίοι εισήγαγαν ακόμη και μεταλλικά καρφιά για τα λουριά για να κάνει τον κεστό (το δερμάτινο λουρί των αρχαίων Ελλήνων) ακόμα πιο επικίνδυνο όπλο, τον μύρμηγκα («διατρητήρας άκρων»). Τέτοιου είδους βάρβαρες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε ρωμαϊκά αμφιθέατρα. Η ρωμαϊκή μορφή της πυγμαχίας ήταν συχνά μια μάχη μέχρι θανάτου για να ευχαριστηθούν οι θεατές που συγκεντρώνονταν σε τέτοια γεγονότα. Ωστόσο, στα μεταγενέστερα χρόνια που αγοράζονταν δούλοι και εκπαιδεύονταν, οι σκλάβοι χρησιμοποιήθηκαν ένας εναντίον του άλλου σε ένα κύκλο χαραγμένο στο πάτωμα. Έτσι προήλθε ο όρος ring (δακτύλιος). Στα 393 μ.Χ. κατά την υστερορωμαϊκή και πρωτοβυζαντινή περίοδο η πυγμαχία –μαζί με τους ολυμπιακούς αγώνες καταργήθηκαν λόγω της ωμότητάς τους.

Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (476 μ.Χ.), όταν η αναγκαιότητα των όπλων κυριάρχησε λόγω των γερμανικών και μογγολικών φυλών, το ενδιαφέρον για την πυγμαχία εξασθένησε. Ωστόσο, υπάρχουν λεπτομερή αρχεία διαφόρων μαχητικών σπορ με γροθιές που διατηρήθηκαν σε διάφορες πόλεις και επαρχίες της Ιταλίας μεταξύ του 12^ου και 17^ου αιώνα. Υπήρχε επίσης ένα άθλημα στους Ρως (προγόνους των Ρώσων) που ονομαζόταν Кулачный бой δηλαδή μάχη με γροθιές.

Кулачный бой (ρωσική πυγμαχία)

James Figg

Όταν ο Μεσαίωνας εξέπνεε και ανέτειλε η Αναγέννηση, η χρήση των σπαθιών περιοριζόταν από τα νέα πυροβόλα όπλα. Υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον και στροφή του κόσμου στον αθλητισμό. Ο αθλητισμός θα επανεμφανιστεί αργότερα στην Αγγλία στις αρχές του 16^ου αιώνα ως prizefighting. Επρόκειτο για πυγμαχία με γυμνά χέρια. Η πρώτη αναφορά ήταν το 1681 στο Λονδίνο και ο πρώτος πρωταθλητής που αναφέρεται ήταν ο James Figg το 1719. Τότε πρωτοχρησιμοποιήθηκε ο όρος boxing που προήλθε από το ελληνικό πυξ. Στις 6 Ιανουαρίου 1681 ο πρώτος καταγεγραμμένος αγώνας πυγμαχίας έλαβε χώρα στη Βρετανία, όταν ο Χριστόφορος Monck, 2^ος  δούκας του Albemarle (και αργότερα υποδιοικητής της Τζαμάικα) διοργάνωσε έναν αγώνα μεταξύ του οικονόμου του και του κρεοπώλη του, με τον τελευταίο να παίρνει το βραβείο της νίκης.

Jack Broughton. 

Οι πρώτες διοργανώσεις πυγμαχίας δεν είχαν κανόνες. Δεν υπήρχαν κατηγορίες κιλών, όρια γύρων, ενώ μερικές φορές οι πυγμάχοι έφταναν μέχρι τον θάνατο! Οι πρώτοι κανόνες πυγμαχίας θεσπίστηκαν από τον πρωταθλητή Jack Broughton το 1743 για να προστατεύσει τους μαχητές στο ρινγκ γι’ αυτό και ονομάστηκαν κανόνες του Broughton.

Σύμφωνα με τους κανόνες αυτούς, αν ένας άνδρας έπεφτε από κτύπημα και δεν μπορούσε να συνεχίσει μετά από μέτρηση 30 δευτερολέπτων, ο αγώνας είχε τελειώσει. Απαγορευόταν επίσης κτύπημα σε πεσμένο μαχητή ή πιάσιμο κάτω από την μέση. Ο Broughton εφηύρε επίσης και ενθάρρυνε τη χρήση του «κασκόλ» -μια μορφή παραγεμισμένων γαντιών- κατάλληλα για προπόνηση και αγώνες.

Έτσι με την πάροδο των χρόνων προστέθηκαν και άλλοι προστατευτικοί κανόνες, ενώ η πυγμαχία γυναικών χρονολογείται από το 1994.

Αρχαιοελληνικός αμφορέας με σκηνή από αγώνα πυγμαχίας.
Ο ένας καταβάλλει τον άλλο που σηκώνει τον δάκτυλο
για απαγόρευση, δηλαδή εγκατάλειψη. 

Η Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας ιδρύθηκε το 1951 στην Αθήνα από αθλητικούς συλλόγους που διατηρούσαν τμήματα πυγμαχίας. Η Ε.Ο.Π. σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ερασιτεχνών Πυγμαχίας (Amateur International Boxing Association και European Amateur Boxing Association) ενώ σε διεθνές αποτελεί μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ερασιτεχνών Πυγμαχίας. Την Ελλάδα στην επαγγελματική πυγμαχία στις ΗΠΑ εκπροσωπεί ο Μιχάλης Αρναούτης στην κατηγορία ελαφρών βαρών (κάτοχος του τίτλου WBO-NABO).

Μιχάλης Αρναούτης. 

Τα οφέλη της έκκεντρης άσκησης.

Μπορεί το απλό κατέβασμα μιας σκάλας να δρα ευεργετικά στον ανθρώπινο οργανισμό; Ναι, απαντούν οι ειδικοί, αφού πρόσφατα δεδομένα του εργαστηρίου Βιοχημείας της Άσκησης του ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, δείχνουν πως η έκκεντρη άσκηση, μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμη για την υγεία του ανθρώπου.
Σύμφωνα με τον Θανάση Τζιαμούρτα, επίκουρο καθηγητή Βιοχημείας της Άσκησης στο ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και υπεύθυνο του εργαστηρίου Βιοχημείας της Άσκησης του Ινστιτούτου Σωματικής Απόδοσης και Αποκατάστασης, τα δεδομένα δείχνουν πως η συστηματική έκκεντρη άσκηση μπορεί να αυξήσει την ενεργειακή δαπάνη ηρεμίας (σ.σ. η ποσότητα των θερμίδων που καταναλώνουμε ενώ καθόμαστε ήρεμοι) κατά 5% και κατά 10% την κατανάλωση θερμίδων που προέρχονται από την καύση λιπών, αλλά και να μειώσει την αντίσταση στην ινσουλίνη, βελτιώνοντας τα επίπεδα σακχάρου σ' έναν ασκούμενο.
Μπορεί ακόμη να μεταβάλλει το λιπιδαιμικό προφίλ, μειώνοντας τις τιμές των τριγλυκεριδίων κατά 13%, της χοληστερόλης κατά 9%, της «κακής» χοληστερόλης (LDL) κατά 16% και αυξάνοντας τις τιμές της «καλής» χοληστερόλης (HDL) κατά 9%. 
Αυτές οι προσαρμογές επιτεύχθηκαν ενώ οι ασκούμενοι έκαναν άσκηση 30 λεπτών την εβδομάδα σ' ένα ισοκινητικό μηχάνημα, για ένα χρονικό διάστημα 8 εβδομάδων.
Επιπρόσθετα, μελέτες που τελείωσαν πριν από λίγο καιρό στο ίδιο εργαστήριο δείχνουν πως η συστηματική έκκεντρη άσκηση για δύο φορές την εβδομάδα μπορεί να βελτιώσει και παράγοντες που σχετίζονται με το οξειδωτικό στρες. Ειδικότερα, καταγράφηκε βελτίωση των επιπέδων μιας αντιοξειδωτικής ουσίας του οργανισμού, της γλουταθειόνης, αλλά και μείωση των δεικτών που σχετίζονται με την αλλοίωση των πρωτεϊνών και των λιπιδίων.
Η έκκεντρη άσκηση, εξηγεί ο ερευνητής, θεωρούταν το «κακό» παιδί μέχρι τώρα, επειδή συντελούσε σε μεγαλύτερα επίπεδα καθυστερημένου πόνου, το κοινώς ονομαζόμενο «πιάσιμο» των μυών. Αν και αυτό είναι αλήθεια, δηλαδή το πιάσιμο είναι μεγαλύτερο με την ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση σε σχέση με τη μειομετρική άσκηση, αυτό το φαινόμενο είναι παροδικό και ο μυς προσαρμόζεται απόλυτα σε μια ενδεχόμενη επανάληψη της ίδιας μορφής έκκεντρης άσκησης.
Είναι δεδομένο πως οι έρευνες θα συνεχιστούν χρησιμοποιώντας την έκκεντρη μορφή άσκηση για να δουν κατά πόσο μπορεί να αποδειχτεί ωφέλιμη και σε άλλες παραμέτρους που σχετίζονται με την υγεία του ανθρώπου.
Για να πραγματοποιήσουμε διάφορες κινήσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας, αναφέρει ο κ.Τζιαμούρτας, είναι απαραίτητο να συσταλθούν οι μύες του σώματος. Οι συστολές που πραγματοποιούν οι μύες διαχωρίζονται σε τρεις. Είναι η ισομετρική συστολή, κατά την οποία παράγεται έργο από τους μύες, χωρίς όμως να μεταβάλλεται το μήκος αυτών, η μειομετρική συστολή, κατά την οποία παράγεται έργο από τους μύες, ενώ ελαττώνεται το αρχικό μήκος του μυός και η έκκεντρη συστολή, στο πλαίσιο της οποίας παράγεται έργο, ενώ αυξάνεται το μήκος του μυός.  Η πλειονότητα των καθημερινών μας κινήσεων εμπεριέχει κυρίως έναν συνδυασμό των μειομετρικών και έκκεντρων συστολών.
Υπάρχει τρόπος να διαχωρίζουμε αυτές τις συστολές και να αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα αυτών σε διάφορους παράγοντες, που σχετίζονται με τη λειτουργία του οργανισμού. Το ανέβασμα των σκαλιών, για παράδειγμα, γίνεται με μειομετρικές συστολές, ενώ το κατέβασμα απαιτεί την έκκεντρη συστολή των τετρακεφάλων μυών για να πραγματοποιηθεί.

Στο εργαστήριο Βιοχημείας της Άσκησης του ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και στο Ινστιτούτο Σωματικής Απόδοσης και Αποκατάστασης του ΚΕΤΕΑΘ ξεκίνησαν εδώ και αρκετό καιρό να γίνονται διάφορα πειράματα για να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα της μιας ή της άλλης μορφής μυϊκής συστολής σε παράγοντες που σχετίζονται με την υγεία του ανθρώπου.
Το εργαστήριο Βιοχημείας της Άσκησης στοχεύει στην παραγωγή επιστημονικής γνώσης στα ερευνητικά πεδία της άσκησης και της αθλητικής διατροφής. Κύριος σκοπός του εργαστηρίου είναι η αποκάλυψη των κυτταρικών και μοριακών μηχανισμών, μέσω των οποίων η άσκηση και η διατροφή επηρεάζουν την λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού.

Αγώνας ΜΜΑ του 1955!

Ευχές για το νέο έτος 2015!

Αντίο 2014 που μας χάρισες όμορφες αγωνιστικές στιγμές, καλώς να έλθει το 2015 με ακόμα περισσότερες και υγεία για όλους!

3ήμερες αγωνιστικές επιτυχίες του συλλόγου μας.

Ένα μεγάλο μπράβο για τους αθλητές μας που έδωσαν την ψυχή τους στο 3ήμερο 12-13-14/12/2014 ξεκινώντας από το Β΄ Πανελλήνιο Κύπελλο Taekwondo στο Περιστέρι, όπου συμμετείχαν 3 αθλητές μας (εν μέσω 1.200 αθλητών). Αξίζει πολλά συγχαρητήρια η αθλήτριά μας Καραφλού Ευφροσύνη που μετά από 5 δυναμικούς αγώνες κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. 
Συνεχίζοντας με το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Kick Boxing στα Άνω Λιόσια, αγωνίστηκαν 7 αθλητές μας (σε σύνολο 2.000 αθλητών), ξεπερνώντας κάθε ψυχοσωματικό όριο, κατάφεραν και κέρδισαν 3 χρυσά, 1 αργυρό και 2 χάλκινα μετάλλια.
Συγχαρητήρια και πάλι στους αθλητές μας.

ΟΡΓΑΝΑ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥ 18ου ΚΑΙ 19ου ΑΙΩΝΑ!!!

Ρετρό φωτογραφίες από όργανα γυμναστικής του 18ου και 19ου αιώνα. Φυσικά ήταν διαθέσιμα μόνο για ευγενείς και δεν γνωρίζουμε πραγματικά την απήχηση που είχαν, σίγουρα όμως είναι η πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός γυμναστηρίου εξοπλισμένου με μηχανικά βοηθήματα.

ΠΗΓΗ : ΠΕΡΙΕΡΓΑ-STRANGE: ΟΡΓΑΝΑ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥ 18ου ΚΑΙ 19ου ΑΙΩΝΑ http://periergaa.blogspot.com/2014/12/18-19.html#ixzz3KlnCpWs1